Een bioscoop met lichtjes Tribu

Een bioscoop met lichtjes

Twee weken terug had ik een eerlijk gesprek met de jongens. Over corona natuurlijk, ‘het virus’ dat hun leventjes van het ene op het andere moment op zijn kop zette. Want hoe wendbaar en flexibel ze ook zijn – niets dan respect voor (ook) hun aanpassingsvermogen – ik merkte dat het ze bezighield. En vind je het gek? Niets in hun leven is nog hetzelfde en het schamele contact dat ze hebben met de buitenwereld – de gesprekken die wij over de schutting voeren met de buren, het Jeugdjournaal en virtueel contact met vriendjes – iedereen praat overal en altijd over maar één ding.

Dus ik wilde weleens weten. Wat vinden jullie nu eigenlijk van corona?

“Stom!” riepen ze in koor. Benoemen wát ze stom vonden, was geen probleem. Ze misten school, hun vriendjes, opa en oma. De grapjes van meester Ivar en de gezelligheid van juf Lisa. Ze wilden wel weer een keer met de trein in de stad gezellig een kopje koffie drinken. “Vinden jullie het naast stom ook spannend?” vroeg ik voorzichtig. Als je deze vraag te obvious stelt roepen ze gauw van niet. Want zeggen dat iets spannend is, is én niet stoer, én kan – als het om een serie op Netflix gaat – betekenen dat je het niet meer mag kijken.

Dus quasi-nonchalant poneerde ik de kwestie. En jawel hoor. Ze bleken het wel degelijk spannend te vinden, en zich zelfs zorgen te maken. “Dat opa en oma ziek worden en dood gaan!” riep de jongste. “En ik ben ook wel bang dat ik ziek word en dat wil ik niet,” voegde de oudste zachtjes toe.

Quasi-nonchalant poneerde ik de kwestie. Ze bleken het wel degelijk spannend te vinden, en zich zelfs zorgen te maken. “Dat opa en oma ziek worden en dood gaan!” riep de jongste. “En ik ben ook wel bang dat ik ziek word en dat wil ik niet,” voegde de oudste zachtjes toe.

En hoewel deze grote zorgen op kleine kinderschoudertjes mijn moederhart braken, luchtte het gesprek behoorlijk op. Van elkaar weten dat en wát we spannend vinden. Ik vertelde dat ik me zorgen maak over mijn werk omdat ik toch écht veel minder kan werken dan normaal. De oudste wreef serieus over zijn kin, en keek me aan. “Dat begrijp ik wel, mama.” We gaven elkaar een dikke knuffel en begonnen vol goede moed aan een nieuwe dag.

Dit moment is één van de pareltjes van deze onvergetelijke tijd. We verzamelen en koesteren ze, want er zijn er gelukkig genoeg. Ik las een blog over hoe onze kinderen straks terugkijken op deze tijd. Als een tijd van zorgen en stress, of als de tijd waarin papa en mama zo fijn vaak thuis waren. Mooie vraag.

Het gesprek luchtte behoorlijk op. Van elkaar weten dat en wát we spannend vinden. Ik vertelde dat ik me zorgen maak omdat ik toch écht veel minder kan werken dan normaal. De oudste wreef serieus over zijn kin, en keek me aan. “Dat begrijp ik wel, mama.”

Wij doen ons best om mooie nieuwe herinneringen te creëren. We logeren al een paar weken op de kamer van de jongens, iets dat we elke vakantie wel een paar nachtjes doen. We bakken pizza’s in de tuin, eten uit bakjes van lokale horeca en maken af en toe een heuse bioscoop op de slaapkamer van de mannen. Beamer, een laken, kerstverlichting en een toffe film. En man, wat een feest!

Zo proberen we de tijd ook licht en luchtig te maken. Want van alleen maar serieus doen, gaat deze crisis niet sneller voorbij.

Lichtheid en luchtigheid. Plezier, genot en een vrolijke noot. Het zijn de verlangens van De Clown, die zich in deze tijd laat zien in de vele grappen die via social media – en vooral Whatsapp – worden gedeeld. Even lekker lachen om de situatie, dat lucht op! Het is dé verklaring voor de gezelligheid die we – normaal gesproken – hebben bij de koffie en cake na een uitvaart.

Voor ondernemers is het niet onbelangrijk om te begrijpen hoe de coronacrisis verlangens triggert waarvan we soms niet wisten dat we ze hadden. Want dat gebeurt. Bij onszelf én bij onze klanten. Inzicht in die verlangens en waarom ze jou(w merk) juist nu aantrekkelijk maken, helpt je om in deze pittige tijden dapper, creatief en (veer)krachtig te zijn.

Je leest er alles over in het interactieve miniboek ‘Betekenisvol ondernemen in tijden van corona’. Ik schreef het, geïnspireerd door wat ik de afgelopen weken zag gebeuren. Het boek is gratis omdat ik wil dat zoveel mogelijk ondernemers het lezen. Je kunt het hier downloaden.

Dan nog even over humor in tijden van corona. Er is iets dat mij opvalt. De beste grappen komen niet van grootheden zoals Arjen Lubach en vele cabaretiers, maar juist van ‘de gewone mens’. Die op zijn zolderkamer alle vrijgekomen tijd en creativiteit gebruikt voor soms de grootste kunstwerken om de situatie op de hak te nemen. Zoals deze voorbeelden. Een diepe, diepe buiging.

De tekst gaat verder onder de video en afbeelding.

 

Ik wens je dat je deze bijzondere en gekke tijd kunt gebruiken om het geheim van jouw aantrekkingskracht te ontdekken. Als er een moment is waarop dat kan, is het wel nu. Want de crisis triggert óók opmerkzaamheid en bewustwording. Maak daar gebruik van!

Liefs, Francien

 

Eerdere verhalen teruglezen? Je vindt ze hier:

Verhaal 1 | “Over momenten van nostalgie en het verlangen naar veiligheid” (verlangens van De Onschuldige)

Verhaal 2 | “Over Marjan (een ode aan mijn buurvrouw)” (verlangens van De Buurjongen)

Verhaal 3 | “Beter maar van niet” (verlangens van De Held)

Verhaal 4 | “Hartenzorg” (verlangens van De Zorgzame)

Verhaal 5 | “Wezenlijk” (verlangens van De Ontdekkingsreiziger)

Verhaal 6 | “Juist nu eten, bidden en beminnen” (verlangens van De Minnaar)

Verhaal 7 | “Bemoei je met je eigen zaak” (verlangens van De Rebel)

Verhaal 8 | “Ruimte om te creëren” (verlangens van De Creator)

Verhaal 9 | “Verliefd op Een Ander” (verlangens van De Heerser)

Verhaal 10 | “Een nieuw verhaal” (verlangens van De Magiër)

Verhaal 11 | “Nieuwe kennis” (verlangens van De Wijsgeer)

Share this Post