Besmette woorden

Ik werkte ooit in een vereniging in diepe crisis. Onderling vertrouwen van niks, jarenlang opgebouwd.  Met grote impact op communicatie: want bijna ieder woord was besmet. Om – zeker als je werkt in communicatie zoals ik deed – gillend gek van te worden.

Het frappante? Op social media gebeurt het nu ook. Het grote maatschappelijke wantrouwen maakt zich van ons meester. En begrijpelijk ook nog. Want te vaak worden woorden misbruikt. Gebruikt door mensen die posts schrijven met woorden die ze wel wíllen bedoelen, maar waarvan ze de betekenis niet waarmaken. Ik ga het uitleggen.

Ik las een serie blogs. Geweldig geschreven teksten, ongelofelijk herkenbaar. Een serie waar ik ONBEDAARLIJK om moest lachen. Omdat in de blogs díe mensen die voortdurend online woorden misbruiken op hilarische wijze op de hak worden genomen. Mijn lachbui laat zien dat ook ik kots van die levenloze gedrochten van posts, regelmatig zelfs van hele aardige mensen, die voorbijkomen in mijn timeline.

Omdat het een trucje is. Iedereen elkaar kopieert. Je proeft dat het niet écht is. Brrrr.

Voorbeelden? Wat dacht je van #trots, genieten, genomineerd zijn, life changing, next level en no bullshit. Of de ergste, die van het “Ik weet nog hoe ik me voelde toen ik… (onwetend, vaak) was. Maar sinds ik dit weet/kan/doe (kocht, meestal) werkt mijn leven ineens wel”-type.

Zucht. Misschien herken je ze. Het zijn vaak life- en businesscoaches, personal trainers en voedingsdeskundigen. Ze praten over succes, terwijl je kunt zien dat ze (te hard) op zoek zijn naar klanten. Ze schrijven discipline en commitment voor, maar zijn zó vaak online dat je je afvraagt wanneer ze dan zelf eigenlijk werken, gezond eten maken of sporten. Het klopt gewoon niet. Zij zijn allemaal anders, maar delen dezelfde quotes, dezelfde prikkelende stellingen, dezelfde transformation stories. Copy paste.

Het gevolg? WIJ raken verveeld, misschien zelfs geïrriteerd. We vertrouwen het niet meer. We checken uit, ontvolgen of negeren. Bewust, maar vooral onbewust. ZIJ zijn niet meer zichtbaar, totaal onherkenbaar. Gaan op in de massa. Een gemiste kans.

Maargoed. Je zou maar écht wat te vertellen hebben. Oprecht trots zijn op iets. Een inzicht willen delen met anderen. Omdat je hoopt er een ander mee te raken. Zodat die ánder er beter van wordt. En of jij daar dan ook beter van wordt, is een tweede. Of derde. Of achtentachtigste.

Hoe doe je dat dan? Met al die besmette woorden? Waardoor je – ook zonder dertien-in-een-dozijn-personal-branded-foto-waarop-je-deskundig-de-lens-in-kijkt-of-glazig-doch-krachtig-met-een-kop-thee-in-je-handen-de-verte-in-loert – huppakee in het hokje van al die anderen valt? Want ja, ook heel veel beeld is besmet.

Geloof het of niet, dat antwoord heb ik niet. Nog niet. Want het zit in wie jij bent, in de verhalen die jij met je meedraagt. In waar jouw hart sneller van stromen. En waar je mensen mee raakt.

Dát uit mensen halen, is waar ik me al jarenlang de vliegende vinketering voor werk. Omdat dát is waar IK voor leef. Om te zien hoe de dingen die mijn klanten delen wél kloppen, wél raken.

Geen quick fix dertien in een dozijn antwoord dus. Het spijt me.

Maar wel het échte verhaal.

#tribu #brandarchetypes

#nativebranding #archetypes

#abrandnewyou #debesteversievanjezelf

#culture #ode #inspiratie

#eenmerkdatklopt #doenwatklopt

#brandingidentity #brandinginspiration

#merkstrategie #positionering

#zichtbaarheid #merkidentiteit #sterkmerk

Share this Post