Uit liefde…

Er stond een bericht klaar. Een andere. Over minnaars en passie, zoals het hoort in de Maand van de minnaar. Die houden jullie te goed want er moest een ander verhaal uit. Gisteren – de laatste dag van het WK afstanden – keek ik, net als de rest van Nederland, ademloos naar Ireen Wüst die de race van haar leven schaatste. Gebiologeerd sloeg ik haar gade toen ze zich voorbereide. Iedere blik, iedere ademhaling, leek deel te zijn van een groots masterplan. Haar bewegingen bij de start. De eerste wiebelige klappen op het ijs. En toen was ze weg.

Voor wie het niet meekreeg: ruim een maand geleden overleed Paulien van Deutekom. Paulien, ook schaatster en dierbare vriendin van Ireen, verloor de strijd tegen kanker. Ireen was er – begrijpelijk – kapot van. Op het EK allround in januari konden we allemaal getuige zijn van haar rauwe verdriet. Wat een heldin dat ze dit zo liet zien. Ze was kwetsbaar, klein en gebroken. Mentaal en fysiek niet in staat te doen wat ze altijd deed. Ze deed wel mee, en behaalde een knappe vierde plaats.

En toen kwam dus dit WK. Alles had Ireen Wüst laten schieten voor deze 1500 meter. Dit was waar het moest gebeuren: een gouden medaille voor Paulien! Op indrukwekkende wijze verpulverde ze met rake klappen het baanrecord en liet ze alle anderen achter zich. Toen dat duidelijke werd, kwamen de tranen, de handen naar de hemel, de kus op de ring en de middelvinger naar die kloteziekte. Haar woorden na afloop vertelden het verhaal van de liefde: “Ik hoopte op iets speciaals en dat kwam er. Ongekend. Ze heeft me een beetje geholpen, denk ik. Deze is voor Paulien. Ik hou voor altijd van haar.” Ireen reed deze race uit liefde voor Pauline. Ik heb, en velen met mij, onbedaarlijk mee zitten huilen. Wát een topvrouw, in alle opzichten.

De afgelopen periode was onbeschrijflijk zwaar voor haar. “Voor veel mensen misschien al vijf weken geleden… maar voor mij is het pás vijf weken geleden.’’ Vijf weken waarin ze wel haar trainingen deed. Schaatsen als houvast als alles op zijn kop staat. Maar ook omdat ze niet anders kan: “Ik mag elke dag doen wat ik het liefst doe: lekker schaatsen en met mijn passie bezig zijn.” Een van de TV-commentatoren zei het al: “Als je doet wat je het liefste doet, en je stopt daar ook nog eens zoveel intense liefde bij, dan gebeuren dit soort wonderen.”

En zo gaat deze post ineens toch een beetje over passie en minnaars. Want dat is precies wat échte minnaars doen. Die race gisteren, dat was de bedoeling. Dit is #doenwatklopt. Van harte gefeliciteerd Ireen met je overwinning, je prachtige cadeau aan Paulien. We hebben met je meegeleefd en zullen dat blijven doen. Sterkte met je verdriet. Wij hebben je voor altijd in ons hart gesloten.

Francien van Eersel

En voor de liefhebbers de beelden, omdat het pareltjes voor onze ogen en harten zijn: https://nos.nl/artikel/2271365-razendsnelle-wust-pakt-vierde-wk-goud-op-1-500-meter.html

#tribu #tr_ibu #tribe #nativebranding #brandarchetypes
#archetypes #branding

#identity #culture #ode #inspiratie  

#minnaar #demaandvandeminnaar
#lover #loving #passie #passion #ireenwust #paulienvandeutekom

MAAND VAN DE MINNAAR | deel 4 | TR-IBU.NL

Share this Post